аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дэфрастацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дэфраста́цыя мн. дэфраста́цыі |
| Родны каго? чаго? |
дэфраста́цыі мн. дэфраста́цый, дэфраста́цыяў |
| Давальны каму? чаму? |
дэфраста́цыі мн. дэфраста́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
дэфраста́цыю мн. дэфраста́цыі |
| Творны кім? чым? |
дэфраста́цыяй, дэфраста́цыяю мн. дэфраста́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
дэфраста́цыі мн. дэфраста́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Памаленьку, бо спінку зломіш.
пішуцца разам, то-бок без прабелу:
збольшага, якраз, падчас
пісаць асобна:
на жаль
пісаць праз злучок:
то-бок
defrastacyja — беларуская лацінка
Слова дэфрастацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дэфрастацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дэфростар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэфрагментавацца (16)
(6) ста́цыя ‹
› дэфрагментаваць (15)
(10) дэваста́цыя ‹
› дэфрагмента́цыя (14)
(8) паста́цыя ‹
› дэфро́стар (9)
(12) маніфеста́цыя ‹
› дэхіміза́цыя (11)
(10) дэгуста́цыя ‹
› дэхка́нін (8)
(11) інкруста́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.