жаллівасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова жаллівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	жаллі́васць мн. жаллі́васці
Родны каго? чаго?	жаллі́васці мн. жаллі́васцяў, жаллі́васцей
Давальны каму? чаму?	жаллі́васці мн. жаллі́васцям
Вінавальны каго? што?	жаллі́васць мн. жаллі́васці
Творны кім? чым?	жаллі́васцю мн. жаллі́васцямі
Месны у кім? у чым?	жаллі́васці мн. жаллі́васцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

падкрэслі беларускую назву велікоднай булкі:
куліч, паска, бабка

адказ тут

žallivasć — беларуская лацінка

Слова жаллівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: