STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова жаллівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жаллі́васць мн. жаллі́васці |
| Родны каго? чаго? |
жаллі́васці мн. жаллі́васцяў, жаллі́васцей |
| Давальны каму? чаму? |
жаллі́васці мн. жаллі́васцям |
| Вінавальны каго? што? |
жаллі́васць мн. жаллі́васці |
| Творны кім? чым? |
жаллі́васцю мн. жаллі́васцямі |
| Месны у кім? у чым? |
жаллі́васці мн. жаллі́васцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)Не бульбасрач, а цудоўнае беларускае слова «дыскусія».
žallivasć — беларуская лацінка
Слова жаллівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жаллівасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жалоба + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жалкава́цца (10)
(12) стрыклі́васць ‹
› жалкава́ць (9)
(10) ляклі́васць ‹
› жаллі́ва (7)
(13) неўляклі́васць ‹
› жаллі́вы (7)
(10) гуллі́васць ‹
› жало́ба (6)
(10) чуллі́васць ‹
› жало́біць (8)
(16) колерачуллі́васць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
