Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 жар, -у, мужчынскі род
  1. Яркае гарачае вуголле без полымя. Жар гарыць, што груда золата. ← Аляксей Зарыцкі. Курыловіч.. сунуў чапялу ў печ, адняў ад агню скавараду, падгарнуў свежага жару і ёмка паставіў яе на месца. ← Ігнат Дуброўскі.
  2. размоўнае слова Гарачыня, спёка. Многа пылу ў летні жар. ← Якуб Колас. // Моцная цеплыня, якая выдзяляецца чым-н. вельмі гарачым, нагрэтым. — Пуўх-пуўх-пуўх! — трашчыць загнет.., аддаючы гаспадыню дымным жарам. ← Змітрок Бядуля. Сасняк лавіў праменняў жар, Сушыў кару. ← Антон Бялевіч.
  3. размоўнае слова Павышаная тэмпература цела пры хваробе. Віця моцна захварэў. Ужо на другі дзень яго кволае цельца спальваў моцны жар. ← Іван Шамякін. // Гарачы румянец на твары ад хвалявання, сораму і пад. Адчуць жар на шчоках. ▪ Сілівон заліўся жарам. ← Максім Лужанін. // Ліхаманкавы стан, выкліканы моцным узрушэннем, хваляваннем, перапалохам. Собіч: зноў пачаў разглядаць квіток, і раптам сэрца яго аблілося ледзяным жарам. ← Янка Скрыган.
  4. пераноснае значэнне Страснасць, уздым, душэўны парыў. Панёс ён людзям песень дар — Агонь душы і сэрца жар, Панёс пяснярскай каляінай. ← Якуб Колас.
  •••
  Даць (задаць) жару гл. даць.
  З жарам — горача, запальчыва (гаварыць, даказваць і пад.).
  Паддаць жару гл. паддаць.
  Чужымі рукамі жар заграбаць гл. заграбаць.
  Як жару ўхапіўшы гл. ухапіўшы.
  Як на жары — хвалюючыся, няёмка сябе адчуваючы.