аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова жмот
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жмо́т мн. жмо́ты |
| Родны каго? чаго? |
жмо́та мн. жмо́таў |
| Давальны каму? чаму? |
жмо́ту мн. жмо́там |
| Вінавальны каго? што? |
жмо́та мн. жмо́таў |
| Творны кім? чым? |
жмо́там мн. жмо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
жмо́це мн. жмо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзякуй таму, хто еў і каму падавалі.
Што за смажаніна выйшла — невядома, бо з'едзена яна была ў адзін міг. (Янка Маўр)
žmot — беларуская лацінка
Слова жмот (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жмот — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жмотнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жміндава́ты (10)
(6) прамо́т ‹
› жмі́ндзісты (10)
(5) шамо́т ‹
› жмі́ндзіць (9)
(7) бегемо́т ‹
› жмо́тнік (7)
(7) абармо́т ‹
› жмо́цтва (7)
(7) гугено́т ‹
› жмудзі́нка (9)
(7) кляйно́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.