журык

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова журык
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	жу́рык мн. жу́рыкі
Родны каго? чаго?	жу́рыку мн. жу́рыкаў
Давальны каму? чаму?	жу́рыку мн. жу́рыкам
Вінавальны каго? што?	жу́рык мн. жу́рыкі
Творны кім? чым?	жу́рыкам мн. жу́рыкамі
Месны у кім? у чым?	жу́рыку мн. жу́рыках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Што ты за жонка? Я ад ранку галодны хаджу!
— Чаго ходзіш? Сядзь!

Каб не сядзець без грошай, я лёг.

žuryk — беларуская лацінка

Слова журык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: