аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова жыдоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жыдо́ўка мн. жыдо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
жыдо́ўкі мн. жыдо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
жыдо́ўцы мн. жыдо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
жыдо́ўку мн. жыдо́вак |
| Творны кім? чым? |
жыдо́ўкай, жыдо́ўкаю мн. жыдо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
жыдо́ўцы мн. жыдо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як пяшчотна сказаць рукі:
р у ч а н я́ т к і
Спачатку яны казалі «мейсца» замест «месца». Потым яны пачалі казаць «чы» замест «ці». Вельмі цікава, што будзе далей.
žydoŭka — беларуская лацінка
Слова жыдоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жыдоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жыдоўшчына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жы́дкі (5)
(10) падбудо́ўка ‹
› жыдо́вачка (9)
(8) збудо́ўка ‹
› жыдо́к (5)
(10) прыбудо́ўка ‹
› жыдо́ўскі (8)
(9) сальдо́ўка ‹
› жыдо́ўшчына (10)
(9) калядо́ўка ‹
› жы́жа (4)
(9) селядо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.