жылінка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова жылінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	жы́лінка мн. жы́лінкі
Родны каго? чаго?	жы́лінкі мн. жы́лінак
Давальны каму? чаму?	жы́лінцы мн. жы́лінкам
Вінавальны каго? што?	жы́лінку мн. жы́лінкі
Творны кім? чым?	жы́лінкай, жы́лінкаю мн. жы́лінкамі
Месны у кім? у чым?	жы́лінцы мн. жы́лінках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не чыні другому таго, што табе не міла.

Баба — дрыгва, багністае месца на балоце.
Баба першапачаткова азначала такое месца на балоце, якое было прыкрыта «плеўкай» (травой і г. д.), але было вельмі небяспечнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

žylinka — беларуская лацінка

Слова жылінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: