мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
жы́ліна — назоўнік жы́лістасць — назоўнік
канцэпт

жылінка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова жылінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 жы́лінка

мн.  жы́лінкі
Родны
каго? чаго?		 жы́лінкі

мн.  жы́лінак
Давальны
каму? чаму?		 жы́лінцы

мн.  жы́лінкам
Вінавальны
каго? што?		 жы́лінку

мн.  жы́лінкі
Творны
кім? чым?		 жы́лінкай, жы́лінкаю

мн.  жы́лінкамі
Месны
у кім? у чым?		 жы́лінцы

мн.  жы́лінках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.


— Будзь спакойны, Валер. Усё будзе добра.
— Але маё імя Сяргей.
— Я ведаю. Гэта я Валер.


žylinka — беларуская лацінка

Слова жылінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік жылінка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове жылістасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› жыле́т (5)

(7) былі́нка ‹

› жыле́ц (5)

(10) гарбы́лінка ‹

› жы́ліна (6)

(9) бады́лінка ‹

› жы́лістасць (10)

(10) пражы́лінка ‹

› жы́лісты (7)

(10) касмы́лінка ‹

› жылі́ца (6)

(7) пылі́нка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

навошта

І сапраўды.