STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова жыццялюб
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жыццялю́б мн. жыццялю́бы |
| Родны каго? чаго? |
жыццялю́ба мн. жыццялю́баў |
| Давальны каму? чаму? |
жыццялю́бу мн. жыццялю́бам |
| Вінавальны каго? што? |
жыццялю́ба мн. жыццялю́баў |
| Творны кім? чым? |
жыццялю́бам мн. жыццялю́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
жыццялю́бе мн. жыццялю́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Шануй людзей, то і цябе шанавацьмуць.
— Твая колішняя выклала фотку два дні назад, бачыў?
— Ой, ды мне пляваць.
— У яе там трыста падабаек.
— Трыста сем.
žyccialiub — беларуская лацінка
Слова жыццялюб (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жыццялюб — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жыццялюбка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жыццяздо́льна (12)
(4) шлю́б ‹
› жыццяздо́льнасць (15)
(6) чаялю́б ‹
› жыццяздо́льны (12)
(7) ценялю́б ‹
› жыццялюбі́ва (11)
(3) зя́б ‹
› жыццялюбівы (11)
(4) сля́б ‹
› жыццялю́бка (10)
(1) в ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).