аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова забаламучванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
забаламу́чванне мн. забаламу́чванні |
| Родны каго? чаго? |
забаламу́чвання мн. забаламу́чванняў |
| Давальны каму? чаму? |
забаламу́чванню мн. забаламу́чванням |
| Вінавальны каго? што? |
забаламу́чванне мн. забаламу́чванні |
| Творны кім? чым? |
забаламу́чваннем мн. забаламу́чваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
забаламу́чванні мн. забаламу́чваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Раскажаш пра вераб'я, а перакажуць пра жураўля.
(з камара каня рабіць)— Любы, ідзі павячэрай. Ежа на стале.
— Дык пакладзі на талерку.
zabalamučvannie — беларуская лацінка
Слова забаламучванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік забаламучванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове забалансавасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› забаламу́ціць (12)
(13) выкаблу́чванне ‹
› забаламу́чаны (12)
(9) злу́чванне ‹
› забаламу́чаны (12)
(10) заму́чванне ‹
› забаламу́чваць (13)
(14) узбаламу́чванне ‹
› забала́нсава (11)
(13) скаламу́чванне ‹
› забалансавасць (14)
(14) ускаламу́чванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.