аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
забаламу́чаны — дзеепрыметнік забаламу́чваць — дзеяслоў
канцэпт

забаламучванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова забаламучванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
забаламу́чванне

мн.  забаламу́чванні
Родны
каго? чаго?
забаламу́чвання

мн.  забаламу́чванняў
Давальны
каму? чаму?
забаламу́чванню

мн.  забаламу́чванням
Вінавальны
каго? што?
забаламу́чванне

мн.  забаламу́чванні
Творны
кім? чым?
забаламу́чваннем

мн.  забаламу́чваннямі
Месны
у кім? у чым?
забаламу́чванні

мн.  забаламу́чваннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Раскажаш пра вераб'я, а перакажуць пра жураўля.

(з камара каня рабіць)

— Любы, ідзі павячэрай. Ежа на стале.
— Дык пакладзі на талерку.


zabalamučvannie — беларуская лацінка

Слова забаламучванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік забаламучванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове забалансавасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


забаламу́ціць (12)

(13) выкаблу́чванне

забаламу́чаны (12)

(9) злу́чванне

забаламу́чаны (12)

(10) заму́чванне

забаламу́чваць (13)

(14) узбаламу́чванне

забала́нсава (11)

(13) скаламу́чванне

забалансавасць (14)

(14) ускаламу́чванне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

што бачаць плосказямельнікі