абгаворніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова абгаворніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	абгаво́рніца мн. абгаво́рніцы
Родны каго? чаго?	абгаво́рніцы мн. абгаво́рніц
Давальны каму? чаму?	абгаво́рніцы мн. абгаво́рніцам
Вінавальны каго? што?	абгаво́рніцу мн. абгаво́рніц
Творны кім? чым?	абгаво́рніцай, абгаво́рніцаю мн. абгаво́рніцамі
Месны у кім? у чым?	абгаво́рніцы мн. абгаво́рніцах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Хоць бы раз паклікала мяне з сабой адпачыць.
— Я не адпачываю з жанатымі.
— Я ж твой муж.
— Ніякіх вы́няткаў!

abhavornica — беларуская лацінка

Слова абгаворніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: