завідлівасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова завідлівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	заві́длівасць мн. заві́длівасці
Родны каго? чаго?	заві́длівасці мн. заві́длівасцяў, заві́длівасцей
Давальны каму? чаму?	заві́длівасці мн. заві́длівасцям
Вінавальны каго? што?	заві́длівасць мн. заві́длівасці
Творны кім? чым?	заві́длівасцю мн. заві́длівасцямі
Месны у кім? у чым?	заві́длівасці мн. заві́длівасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.

zavidlivasć — беларуская лацінка

Слова завідлівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: