STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова завінанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
завіна́нне мн. завіна́нні |
| Родны каго? чаго? |
завіна́ння мн. завіна́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
завіна́нню мн. завіна́нням |
| Вінавальны каго? што? |
завіна́нне мн. завіна́нні |
| Творны кім? чым? |
завіна́ннем мн. завіна́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
завіна́нні мн. завіна́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Праўду бо кажуць: не гані каня дубцом, а гані аўсом.
— Мілая, я ўсё зразумеў, вярніся да мяне, калі ласка!
— І што ты зразумеў?
— Што акрамя цябе я анікому не патрэбны!
zavinannie — беларуская лацінка
Слова завінанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік завінанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове завінчванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› завінава́чанасць (15)
(11) непрызна́нне ‹
› завінава́чаны (12)
(12) паўпрызна́нне ‹
› завінава́чвацца (14)
(8) нязна́нне ‹
› завіна́цца (9)
(9) абвіна́нне ‹
› завіна́ць (8)
(10) развіна́нне ‹
› завіну́ты (8)
(8) увіна́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
