аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова завоінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
заво́інка мн. заво́інкі |
| Родны каго? чаго? |
заво́інкі мн. заво́інак |
| Давальны каму? чаму? |
заво́інцы мн. заво́інкам |
| Вінавальны каго? што? |
заво́інку мн. заво́інкі |
| Творны кім? чым? |
заво́інкай, заво́інкаю мн. заво́інкамі |
| Месны у кім? у чым? |
заво́інцы мн. заво́інках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
За разумнаю галавою і рукам лёгка.
Прыказка.— Тата, што такое некампетэнтнасць і абыякавасць?
— Я не ведаю, мне да лямпачкі.
zavoinka — беларуская лацінка
Слова завоінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік завоінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове заворванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› заво́зніца (9)
(9) зеляні́нка ‹
› заво́зны (7)
(7) сяні́нка ‹
› заво́іна (7)
(8) выбо́інка ‹
› заво́йкацца (10)
(11) сухасто́інка ‹
› заво́йкаць (9)
(5) пі́нка ‹
› заво́лжскі (9)
(7) за́пінка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.