Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

за́вязка, -і, ДМ -зцы; Родны склон мн. -зак; жаночы род
  Тое, што і завя́зка (у 2 знач.).
завя́зка, -і, ДМ -зцы, жаночы род
  1. Дзеянне паводле дзеяслоў завязваць — завязаць¹ (у 1, 2 знач.).
  2. Родны склон мн. -зак. Вяровачка, шнурок і пад., якімі завязваюць што-н. Завязаць мех завязкай. ▪ Дырэктар высунуў скрынку пісьмовага стала і, дастаўшы адтуль зялёную папку, пачаў з таямнічым выглядам развязваць чырвоныя шаўковыя завязкі. ← Іван Мележ.
  3. Родны склон мн. -зак. Пачатак, зыходны момант чаго-н. Дакладна сказана: на моцнай завязцы ўзаемнага давер'я выхоўваецца брыгада. ← газета «Звязда». // Эпізод, падзея, з якой пачынаецца развіццё сюжэта ў мастацкім творы; процілеглае развязна. Завяжа драмы.
  •••
  Па самую завязку; пад завязку — тое, што і як завязаць (гл. завязаць¹).

❌

завязка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова завязка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	за́вязка мн. за́вязкі
Родны каго? чаго?	за́вязкі мн. за́вязак
Давальны каму? чаму?	за́вязцы мн. за́вязкам
Вінавальны каго? што?	за́вязку мн. за́вязкі
Творны кім? чым?	за́вязкай, за́вязкаю мн. за́вязкамі
Месны у кім? у чым?	за́вязцы мн. за́вязках
Клічная форма	— мн. —

Слова завязка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік завязка — у родным, давальным, творным і месным склоне

завязка

Навігатар

Мемчыкі