STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова завяльванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
завя́льванне мн. завя́льванні |
| Родны каго? чаго? |
завя́львання мн. завя́льванняў |
| Давальны каму? чаму? |
завя́льванню мн. завя́льванням |
| Вінавальны каго? што? |
завя́льванне мн. завя́льванні |
| Творны кім? чым? |
завя́льваннем мн. завя́льваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
завя́льванні мн. завя́льваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
На спатканні хлопец з Tinder сказаў, што вельмі моцна любіць жаночыя панчохі. Я спытала, ці не холадна яму ў іх.
zaviaĺvannie — беларуская лацінка
Слова завяльванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік завяльванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове завяральнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› завя́ліць (8)
(12) прыцэ́льванне ‹
› завя́лы (6)
(12) нашчэ́льванне ‹
› завя́лы (6)
(12) вышчэ́льванне ‹
› завя́львацца (11)
(11) навя́льванне ‹
› завя́льваць (10)
(13) перавя́льванне ‹
› завя́нуць (8)
(12) правя́льванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
не пераклалі, бо ўсе твае суразмоўі былі на рускай мове