STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова завяршэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
завяршэ́нне мн. завяршэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
завяршэ́ння мн. завяршэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
завяршэ́нню мн. завяршэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
завяршэ́нне мн. завяршэ́нні |
| Творны кім? чым? |
завяршэ́ннем мн. завяршэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
завяршэ́нні мн. завяршэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— Ваша прапанова яшчэ ў сіле?
— Так.
— Тады я зноў адмаўляюся.
zaviaršennie — беларуская лацінка
Слова завяршэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік завяршэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове завярэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› завярша́ючы (10)
(8) шуршэ́нне ‹
› завяршы́цца (10)
(8) вяршэ́нне ‹
› завяршы́ць (9)
(10) давяршэ́нне ‹
› завярэ́нне (9)
(14) аўтазавяршэнне ‹
› завя́ць (6)
(8) пяршэ́нне ‹
› завяшча́льна (11)
(10) трыбушэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
