загад-пастанова

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова загад-пастанова
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	загад-пастанова мн. загады-пастановы
Родны каго? чаго?	загада-пастановы мн. загадаў-пастаноў
Давальны каму? чаму?	загаду-пастанове мн. загадам-пастановам
Вінавальны каго? што?	загад-пастанову мн. загады-пастановы
Творны кім? чым?	загадам-пастановай, загадам-пастановаю мн. загадамі-пастановамі
Месны у кім? у чым?	загадзе-пастанове мн. загадах-пастановах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы

адчула што гатовая нарэшце нешта змяніць у сваім жыцці і змяніла шпалеры на тэлефоне

твіт з твітэра

zahad-pastanova — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік загад-пастанова — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове загадчык + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› загагу́лінка (11)

(7) храно́ва ‹

› зага́д (5)

(8) басано́ва ‹

› зага́д (5)

(9) пастано́ва ‹

загад-пастанова (15)

› зага́даванне (11)

(11) перастано́ва ‹

› загадава́ны (10)

(10) падстано́ва ‹

› загадава́ны (10)

(8) устано́ва ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.