загубенне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова загубенне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	загубе́нне мн. загубе́нні
Родны каго? чаго?	загубе́ння мн. загубе́нняў
Давальны каму? чаму?	загубе́нню мн. загубе́нням
Вінавальны каго? што?	загубе́нне мн. загубе́нні
Творны кім? чым?	загубе́ннем мн. загубе́ннямі
Месны у кім? у чым?	загубе́нні мн. загубе́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд

песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

zahubiennie — беларуская лацінка

Слова загубенне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: