аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова загубнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
загу́бнік мн. загу́бнікі |
| Родны каго? чаго? |
загу́бніка мн. загу́бнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
загу́бніку мн. загу́бнікам |
| Вінавальны каго? што? |
загу́бніка мн. загу́бнікаў |
| Творны кім? чым? |
загу́бнікам мн. загу́бнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
загу́бніку мн. загу́бніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пасаліўшы, есці можна — так сабе
не вельмі (што) — не зусім добры, так сабе
не надта (што) — не вельмі, так сабе
Воўк застаўся б жывым, калі б не загаварыў у цёмным лесе з незнаёмай дзяўчынкай у чырвонай шапачцы.
zahubnik — беларуская лацінка
Слова загубнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік загубнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове загубнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› загубля́ць (9)
(7) га́рбнік ‹
› загу́бна (7)
(8) ска́рбнік ‹
› загу́бнасць (10)
(8) дзе́рбнік ‹
› загу́бны (7)
(10) самагу́бнік ‹
› загу́бны (7)
(8) пагу́бнік ‹
› загу́бства (9)
(7) згу́бнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.