Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

зад, -а, Месны склон -дзе; мн. зады, -оў; мужчынскі род
1. Задняя частка чаго-н.; процілеглае перад. На крутым павароце зад матацыкла занесла. ← Барыс Стральцоў. Адна хата стаяла задам у вокны другой. ← Кузьма Чорны. // Задняя частка тулава жывёлы. [У вепра] доўгая вузкая галава з вялікім лычам.., вострая гарбатая спіна з высокім загрыўкам і вузкім задам. ← Віталі Вольскі. // размоўнае слова Частка цела чалавека ніжэй спіны. [Кравец] быў гарбаты без гарба не ад роду: малым быўшы, зваліўся, накольнік, з вішні і ўбіў, як кажуць, ногі ў зад, не вырас. ← Янка Брыль.
2. толькі мн. (зады, -оў). размоўнае слова Тое, што раней вывучана або ўсім вядома. Паўтараць зады.

❌

зад

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова зад
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	за́д мн. зады́
Родны каго? чаго?	за́да мн. задо́ў
Давальны каму? чаму?	за́ду мн. зада́м
Вінавальны каго? што?	за́д мн. зады́
Творны кім? чым?	за́дам мн. зада́мі
Месны у кім? у чым?	за́дзе мн. зада́х
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

бры́нда — пра таго, хто без патрэбы ходзіць, сноўдаецца (бадзяецца, швэндаецца, валэндаецца), нічога не робіць

Слова зад (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік зад — у родным, давальным, творным і месным склоне

зад

Навігатар

Мемчыкі