аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова закавыка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
закавы́ка мн. закавы́кі |
| Родны каго? чаго? |
закавы́кі мн. закавы́к |
| Давальны каму? чаму? |
закавы́цы мн. закавы́кам |
| Вінавальны каго? што? |
закавы́ку мн. закавы́кі |
| Творны кім? чым? |
закавы́кай, закавы́каю мн. закавы́камі |
| Месны у кім? у чым? |
закавы́цы мн. закавы́ках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— Што мы кажам Богу арфаграфіі?
— Ні сігоння.
zakavyka — беларуская лацінка
Слова закавыка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік закавыка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове закавырыстасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› закавулачак (11)
(9) цяльня́шка ‹
› закаву́ліна (10)
(8) касця́шка ‹
› закаву́лінка (11)
(9) звадыя́шка ‹
› закавы́рыстасць (14)
(7) улады́ка ‹
› закавы́рысты (11)
(9) перыё́дыка ‹
› закавы́чка (9)
(8) мело́дыка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.