STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова закліноўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
закліно́ўванне мн. закліно́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
закліно́ўвання мн. закліно́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
закліно́ўванню мн. закліно́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
закліно́ўванне мн. закліно́ўванні |
| Творны кім? чым? |
закліно́ўваннем мн. закліно́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
закліно́ўванні мн. закліно́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Калі яна сказала «ты найлепшы», значыць недзе было спаборніцтва.
zaklinoŭvannie — беларуская лацінка
Слова закліноўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік закліноўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове заклічка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› закліні́ць (9)
(17) праэкзамено́ўванне ‹
› за́кліннік (9)
(14) адгаліно́ўванне ‹
› за́клінніца (10)
(15) разгаліно́ўванне ‹
› закліно́ўвацца (13)
(14) падкліно́ўванне ‹
› закліно́ўваць (12)
(14) раскліно́ўванне ‹
› заклі́ньвацца (12)
(13) выкліно́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
