аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова адрасаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адрасава́нне мн. адрасава́нні |
| Родны каго? чаго? |
адрасава́ння мн. адрасава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
адрасава́нню мн. адрасава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
адрасава́нне мн. адрасава́нні |
| Творны кім? чым? |
адрасава́ннем мн. адрасава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
адрасава́нні мн. адрасава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
увабра́ць — з'есці ўсё без разбору, без астатку
Варэнікаў украінскіх з вішнямі я зараз бы цэлае вядро ўвабраў... (Даніленка)— Тата, што такое некампетэнтнасць і абыякавасць?
— Я не ведаю, мне да лямпачкі.
adrasavannie — беларуская лацінка
Слова адрасаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адрасаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адрасант + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› а́драс-калянда́р (14)
(12) распасава́нне ‹
› адрасава́льны (12)
(12) прыпасава́нне ‹
› адрасава́насць (13)
(10) грасава́нне ‹
› адрасава́ны (10)
(15) пераадрасава́нне ‹
› адрасава́ны (10)
(10) красава́нне ‹
› адрасава́ны (10)
(12) адкрасаванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.