мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова замыўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
замы́ўка мн. замы́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
замы́ўкі мн. замы́вак |
| Давальны каму? чаму? |
замы́ўцы мн. замы́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
замы́ўку мн. замы́ўкі |
| Творны кім? чым? |
замы́ўкай, замы́ўкаю мн. замы́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
замы́ўцы мн. замы́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы
нечаканае:
даць петуха ‘вітацца ці развітвацца з кім-н.’, ‘цвёрда абяцаць што-н.’ і інш. (ужыванне выразу суправаджаецца поціскам рукі)
zamyŭka — беларуская лацінка
Слова замыўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік замыўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове замэдзганасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› замысо́ўваць (11)
(8) спажы́ўка ‹
› замы́ты (6)
(8) празы́ўка ‹
› замы́ты (6)
(6) плы́ўка ‹
› замы́цца (7)
(7) намы́ўка ‹
› замы́ць (6)
(7) памы́ўка ‹
› замыча́ць (8)
(9) перамы́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.