Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

запа́снік, -а, мужчынскі род
Памяшканне, месца для захоўвання чаго-н. запаснога або таго, што не выкарыстоўваецца. / у пераноснае значэнне ужыв. Ішоў час, была другая работа, і гісторыя Міхаліны Казіміраўны, хоць я не раз успамінаў яе, ляжала ў маім творчым запасніку. ← Іван Шамякін. // Сховішча для музейных экспанатаў, не ўключаных у экспазіцыю.
запасні́к, -а́, мужчынскі род
размоўнае слова Ваеннаабавязаны запасу. На Садовай ля знаёмага кожнаму запасніку двухпавярховага дома — натоўп людзей. ← Раман Сабаленка. // Салдат запасной воінскай часці.

❌

запаснік

гэта

— ваеннаабавязаны запасу

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова запаснік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	запасні́к мн. запаснікі́
Родны каго? чаго?	запасніка́ мн. запасніко́ў
Давальны каму? чаму?	запасніку́ мн. запасніка́м
Вінавальны каго? што?	запасніка́ мн. запасніко́ў
Творны кім? чым?	запасніко́м мн. запасніка́мі
Месны у кім? у чым?	запасніку́ мн. запасніка́х
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Слова запаснік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік запаснік — у родным, давальным, творным і месным склоне

запаснік

Навігатар

Мемчыкі