аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
адро́зніваючы — дзеепрыметнік адро́зніцца — дзеяслоў
канцэпт

адрознік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова адрознік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 адро́знік

мн.  адро́знікі
Родны
каго? чаго?		 адро́зніка

мн.  адро́знікаў
Давальны
каму? чаму?		 адро́зніку

мн.  адро́знікам
Вінавальны
каго? што?		 адро́знік

мн.  адро́знікі
Творны
кім? чым?		 адро́знікам

мн.  адро́знікамі
Месны
у кім? у чым?		 адро́зніку

мн.  адро́зніках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

дуро́нік — свавольнік, гарэза

Па вадзе шлёпаюць басанож малыя дуронікі, закасаўшы нагавіцы, задраўшы кашулі. (Максім Гарэцкі)

Я: [адчыняю халадос]
БРОКАЛІ, ШТО ГНІЕ Ў ПАКЕЦЕ: Забі мяне, вельмі праш...
Я: [зачыняю халадос]


adroznik — беларуская лацінка

Слова адрознік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік адрознік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове адрон + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› адро́зніваючы (12)

(6) ло́знік ‹

› адро́зніваючы (12)

(11) вербало́знік ‹

› адро́зніваючы (12)

(8) маро́знік ‹

› адро́зніцца (10)

(9) цвяро́знік ‹

› адро́зніць (9)

(9) ка́верзнік ‹

› адро́зны (7)

(7) абу́знік ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

елкі