запрашэнец

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова запрашэнец
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	запрашэ́нец мн. запрашэ́нцы
Родны каго? чаго?	запрашэ́нца мн. запрашэ́нцаў
Давальны каму? чаму?	запрашэ́нцу мн. запрашэ́нцам
Вінавальны каго? што?	запрашэ́нца мн. запрашэ́нцаў
Творны кім? чым?	запрашэ́нцам мн. запрашэ́нцамі
Месны у кім? у чым?	запрашэ́нцу мн. запрашэ́нцах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пахваліць жоначку не грэх.
напр.: мая жоначка божая пчолачка

(хаця вам любы коўч скажа, што хваліць трэба ўчынкі, а не чалавека)

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

zaprašeniec — беларуская лацінка

Слова запрашэнец (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: