аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова запчастка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
запча́стка мн. запча́сткі |
| Родны каго? чаго? |
запча́сткі мн. запча́стак |
| Давальны каму? чаму? |
запча́стцы мн. запча́сткам |
| Вінавальны каго? што? |
запча́стку мн. запча́сткі |
| Творны кім? чым? |
запча́сткай, запча́сткаю мн. запча́сткамі |
| Месны у кім? у чым? |
запча́стцы мн. запча́стках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Спачатку паўторым, а потым пагаворым!
Не пі без меры, каб трапіў у дзверы!
Калі ў цябе кітайскі аўтамабіль, ты можаш купляць арыгінальныя запчасткі.
zapčastka — беларуская лацінка
Слова запчастка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік запчастка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове запыленасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› запхну́ты (8)
(11) відэачастка ‹
› запхну́цца (9)
(9) санчастка ‹
› запхну́ць (8)
(8) по́частка ‹
› запы́кацца (9)
(13) аўтазапча́стка ‹
› запы́каць (8)
(9) гасча́стка ‹
› запы́ленасць (11)
(9) матча́стка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).