STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова запячатванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
запяча́тванне мн. запяча́тванні |
| Родны каго? чаго? |
запяча́твання мн. запяча́тванняў |
| Давальны каму? чаму? |
запяча́тванню мн. запяча́тванням |
| Вінавальны каго? што? |
запяча́тванне мн. запяча́тванні |
| Творны кім? чым? |
запяча́тваннем мн. запяча́тваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
запяча́тванні мн. запяча́тваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
насок паглядае ў пясок — пра таго, хто неўзабаве (гадоў праз 50) сыдзе на вечны спакой
час да Пана Бога пайсці / пара да Адама / пара да Абрагама на піва— У чым сакрэт вашага даўгалецця?
— Гэта ўсё дзякуючы спорту. Я ім ніколі не займаўся.
zapiačatvannie — беларуская лацінка
Слова запячатванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік запячатванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зара + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› запяча́таны (10)
(11) пакра́тванне ‹
› запяча́тацца (11)
(11) выпра́тванне ‹
› запяча́таць (10)
(11) апяча́тванне ‹
› запяча́твацца (12)
(13) распяча́тванне ‹
› запяча́тваць (11)
(13) прыпяча́тванне ‹
› запячы́ (6)
(12) распле́тванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
