мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зараначка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зара́начка мн. зара́начкі |
| Родны каго? чаго? |
зара́начкі мн. зара́начак |
| Давальны каму? чаму? |
зара́начцы мн. зара́начкам |
| Вінавальны каго? што? |
зара́начку мн. зара́начкі |
| Творны кім? чым? |
зара́начкай, зара́начкаю мн. зара́начкамі |
| Месны у кім? у чым? |
зара́начцы мн. зара́начках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Трапаць (мянціць, малоць) языком — гаварыць шмат і без толку, гаварыць бязглуздзіцу.
Траўматалогія на 5 паверсе.
zaranačka — беларуская лацінка
Слова зараначка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зараначка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зараніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зара́млены (9)
(9) лама́начка ‹
› зара́на (6)
(9) за́паначка ‹
› зара́нак (7)
(10) двара́начка ‹
› зарандава́ць (11)
(11) адбіра́начка ‹
› зара́не (6)
(9) фіра́начка ‹
› зара́ней (7)
(9) ката́начка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).