аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зарубцоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зарубцо́ўванне мн. зарубцо́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
зарубцо́ўвання мн. зарубцо́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
зарубцо́ўванню мн. зарубцо́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
зарубцо́ўванне мн. зарубцо́ўванні |
| Творны кім? чым? |
зарубцо́ўваннем мн. зарубцо́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
зарубцо́ўванні мн. зарубцо́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Нап'ецца, дык з царамі б'ецца (а як праспіцца, дык і курыцы баіцца).
Для п'янай галавы ўсюды роўна, а для ног — адны ямы.
— Дарагая, мо 0.5 піва?
— Не!
— Але ты ж любіш піва!
— Люблю, але я так мала не буду.
zarubcoŭvannie — беларуская лацінка
Слова зарубцоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зарубцоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зарубшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зарубцава́ны (11)
(14) распрацо́ўванне ‹
› зарубцава́цца (12)
(14) неспрацо́ўванне ‹
› зарубцава́ць (11)
(13) выпрацо́ўванне ‹
› зарубцо́ўвацца (13)
(14) пераліцо́ўванне ‹
› зарубцо́ўваць (12)
(12) абліцо́ўванне ‹
› зару́бшчык (9)
(14) пераніцо́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Можаце пісаць твітар праз а. Старнік дае дазвол.