STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зарысоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зарысо́ўка мн. зарысо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
зарысо́ўкі мн. зарысо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
зарысо́ўцы мн. зарысо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
зарысо́ўку мн. зарысо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
зарысо́ўкай, зарысо́ўкаю мн. зарысо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
зарысо́ўцы мн. зарысо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
усхадзіўся (раздурэўся) як свіння на дождж
залішне, празмерна (разгуляцца, разысціся, развесяліцца і да т. п.), звычайна ў дачыненні да дзяцейЫ-факт:
30 % слоў у беларускай мове заканчваюцца на Ы.
І ні адно не пачынаецца на Ы.
zarysoŭka — беларуская лацінка
Слова зарысоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зарысоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зарыфмоўванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зарысо́ўванне (12)
(12) паліттусо́ўка ‹
› зарысо́ўвацца (12)
(7) рысо́ўка ‹
› зарысо́ўваць (11)
(9) дарысо́ўка ‹
› зары́ты (6)
(11) перарысо́ўка ‹
› зары́ты (6)
(10) прарысо́ўка ‹
› зары́фіць (8)
(9) абрысо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
