STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова засыпка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
засы́пка мн. засы́пкі |
| Родны каго? чаго? |
засы́пкі мн. засы́пак |
| Давальны каму? чаму? |
засы́пцы мн. засы́пкам |
| Вінавальны каго? што? |
засы́пку мн. засы́пкі |
| Творны кім? чым? |
засы́пкай, засы́пкаю мн. засы́пкамі |
| Месны у кім? у чым? |
засы́пцы мн. засы́пках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць за казла, абы замуж пайшла.
не рабіце такКалі яна сказала «ты найлепшы», значыць недзе было спаборніцтва.
zasypka — беларуская лацінка
Слова засыпка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік засыпка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове засыпшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› засы́пацца (9)
(5) сы́пка ‹
› засыпа́ць (8)
(7) дасы́пка ‹
› засы́паць (8)
(9) недасы́пка ‹
› засыпны́ (7)
(7) на́сыпка ‹
› засы́пшчык (9)
(7) насы́пка ‹
› засы́пшчыца (10)
(7) пасы́пка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).