Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

заўвага, -і, ДМ -вазе, жаночы род
  1. Кароткае выказванне, меркаванне наконт чаго-н. Цікаўны і надзвычай назіральны, ён умеў не толькі слухаць, але і ўстаўляць у гутарку свае заўвагі, заўсёды разумныя і трапныя. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Покі сабраўся.. [Мартын Рыль] адказаць Аўгінні якім-небудзь трапным словам на яе заўвагу аб барадзе, яна ўжо паспела шмыгнуць ад яго. ← Якуб Колас. // часцей мн. (заўвагі, -ваг). Крытычныя меркаванні навуковага характару. Заўвагі рэцэнзентаў. Заўвагі на палях кнігі.
  2. Указанне на памылку ці недахоп, часта з папрокам або павучаннем. — Канцы аглабель не зусім роўныя, — зрабіў.. [брыгадзір] заўвагу Міхасю. ← Алесь Якімовіч. Сцёпа слухаў няўважліва. Настаўнік некалькі разоў рабіў яму заўвагі. ← Яўген Курто. // Від дысцыплінарнага спагнання.
  3. Дадатковае тлумачэнне да тэксту. Падрадковыя заўвагі.

❌

заўвага

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова заўвага
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	заўва́га мн. заўва́гі
Родны каго? чаго?	заўва́гі мн. заўва́г
Давальны каму? чаму?	заўва́зе мн. заўва́гам
Вінавальны каго? што?	заўва́гу мн. заўва́гі
Творны кім? чым?	заўва́гай, заўва́гаю мн. заўва́гамі
Месны у кім? у чым?	заўва́зе мн. заўва́гах
Клічная форма	— мн. —

Слова заўвага (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік заўвага — у родным, давальным, творным і месным склоне

заўвага

Навігатар

Мемчыкі