зацвярджальнік

гэта

— асоба - той, хто зацвярджае што-небудзь; сродак для зацвердзявання

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова зацвярджальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зацвярджа́льнік мн. зацвярджа́льнікі
Родны каго? чаго?	зацвярджа́льніку мн. зацвярджа́льнікаў
Давальны каму? чаму?	зацвярджа́льніку мн. зацвярджа́льнікам
Вінавальны каго? што?	зацвярджа́льнік мн. зацвярджа́льнікі
Творны кім? чым?	зацвярджа́льнікам мн. зацвярджа́льнікамі
Месны у кім? у чым?	зацвярджа́льніку мн. зацвярджа́льніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Лепей смерць на полі, чым мукі ў няволі.

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць