STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова зачараванасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зачарава́насць мн. зачарава́насці |
| Родны каго? чаго? |
зачарава́насці мн. зачарава́насцяў, зачарава́насцей |
| Давальны каму? чаму? |
зачарава́насці мн. зачарава́насцям |
| Вінавальны каго? што? |
зачарава́насць мн. зачарава́насці |
| Творны кім? чым? |
зачарава́насцю мн. зачарава́насцямі |
| Месны у кім? у чым? |
зачарава́насці мн. зачарава́насцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.
Стваральнік сусвету: Я дарую табе найвялікшы шанс. У цябе ёсць толькі адно пытанне, якое ты можаш мне задаць.
Я: Якое?
začaravanasć — беларуская лацінка
Слова зачараванасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зачараванасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зачараванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зачапля́ць (9)
(14) карумпава́насць ‹
› зачарава́льны (12)
(15) разгрупава́насць ‹
› зачарава́на (10)
(16) інкарпарава́насць ‹
› зачарава́нне (11)
(14) расчарава́насць ‹
› зачарава́ны (10)
(14) інтэграва́насць ‹
› зачарава́ны (10)
(17) нематыві́раванасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
па-беларуску: дзын / дзінь