аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова збруя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
збру́я мн. збру́і |
| Родны каго? чаго? |
збру́і мн. збру́й |
| Давальны каму? чаму? |
збру́і мн. збру́ям |
| Вінавальны каго? што? |
збру́ю мн. збру́і |
| Творны кім? чым? |
збру́яй, збру́яю мн. збру́ямі |
| Месны у кім? у чым? |
збру́і мн. збру́ях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Калі хлеб у возе, то няма бяды ў дарозе.
Ува мне змагаюцца два дарадцы: адзін кажа пасраць дома і спазніцца, а другога я больш не слухаю.
zbruja — беларуская лацінка
Слова збруя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік збруя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове збрыванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› збрусняве́ць (11)
(5) Ге́нуя ‹
› збрусяне́ць (10)
(3) руя́ ‹
› збру́цкі (7)
(4) бруя́ ‹
› збрыва́нне (9)
(4) Дру́я ‹
› збрыва́цца (9)
(3) ту́я ‹
› збрыва́ць (8)
(6) ста́туя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Проста даеў салату.