збуцвеласць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова збуцвеласць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	збуцве́ласць мн. збуцве́ласці
Родны каго? чаго?	збуцве́ласці мн. збуцве́ласцяў, збуцве́ласцей
Давальны каму? чаму?	збуцве́ласці мн. збуцве́ласцям
Вінавальны каго? што?	збуцве́ласць мн. збуцве́ласці
Творны кім? чым?	збуцве́ласцю мн. збуцве́ласцямі
Месны у кім? у чым?	збуцве́ласці мн. збуцве́ласцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.

Бачыла парачку, яны былі на прабежцы, трымаліся за рукі — і гэта дало мне надзею, што аднойчы я сустрэну каго-небудзь, з кім мы зможам разам такія парачкі ненавідзець.

zbucvielasć — беларуская лацінка

Слова збуцвеласць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: