STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова збыт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
збы́т мн. — |
| Родны каго? чаго? |
збы́ту мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
збы́ту мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
збы́т мн. — |
| Творны кім? чым? |
збы́там мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
збы́це мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як да чаркі — скоры, як да працы — хворы.
На рабоце «ой» ды «ох», а за сталом адзін за трох.
Есць за вала, робіць за камара.
пока (прыслоўе) — мы пакуль што не будзем вас штрафаваць
пока (злучнік) — ківайце галавою, пакуль моўная паліцыя ў добрым гуморы
пока! (да сустрэчы, пры расставанні) — бывай! бывайце!
zbyt — беларуская лацінка
Слова збыт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік збыт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове збытак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› збыва́ць (7)
(8) вечнабы́т ‹
› збыдле́лы (8)
(8) дабрабы́т ‹
› збыдле́ць (8)
(5) не́быт ‹
› збытавы́ (7)
(9) нафтазбы́т ‹
› збы́так (6)
(7) няўзбы́т ‹
› збы́тачны (8)
(6) нязбы́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).