мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова адсупоньванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адсупо́ньванне мн. адсупо́ньванні |
| Родны каго? чаго? |
адсупо́ньвання мн. адсупо́ньванняў |
| Давальны каму? чаму? |
адсупо́ньванню мн. адсупо́ньванням |
| Вінавальны каго? што? |
адсупо́ньванне мн. адсупо́ньванні |
| Творны кім? чым? |
адсупо́ньваннем мн. адсупо́ньваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
адсупо́ньванні мн. адсупо́ньваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
— Вы разбіраецеся ў беларускай мове?
— А то ж!
— Глядзіце: бацька пабіў сына, бо ён быў п'яны. Хто з іх быў п'яны?
— Ён.
adsupońvannie — беларуская лацінка
Слова адсупоньванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адсупоньванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адсутнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адсупо́нены (10)
(12) узако́ньванне ‹
› адсупо́нены (10)
(12) угамо́ньванне ‹
› адсупо́ніць (10)
(13) засупо́ньванне ‹
› адсупо́ньвацца (13)
(15) перафасо́ньванне ‹
› адсупо́ньваць (12)
(14) падлабу́ньванне ‹
› адсусе́джана (11)
(13) адзіку́ньванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.