аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зважанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зважа́нне мн. зважа́нні |
| Родны каго? чаго? |
зважа́ння мн. зважа́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
зважа́нню мн. зважа́нням |
| Вінавальны каго? што? |
зважа́нне мн. зважа́нні |
| Творны кім? чым? |
зважа́ннем мн. зважа́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
зважа́нні мн. зважа́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
Памятаеш, як не спаў да раніцы, з цікавасцю перапісваючыся з кімсьці? Дзе цяпер усе гэтыя людзі? Лепей бы ты спаў.
zvažannie — беларуская лацінка
Слова зважанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зважанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зважлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› звадыя́шка (9)
(10) зневажа́нне ‹
› звадыя́шны (9)
(14) богазневажа́нне ‹
› зважа́й (6)
(14) самазневажа́нне ‹
› зва́жаны (7)
(10) разважа́нне ‹
› зва́жаны (7)
(12) суразважа́нне ‹
› зважа́цца (8)
(12) незаўважа́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.