зведанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова зведанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зве́данне мн. зве́данні
Родны каго? чаго?	зве́дання мн. зве́данняў
Давальны каму? чаму?	зве́данню мн. зве́данням
Вінавальны каго? што?	зве́данне мн. зве́данні
Творны кім? чым?	зве́даннем мн. зве́даннямі
Месны у кім? у чым?	зве́данні мн. зве́даннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

zviedannie — беларуская лацінка

Слова зведанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: