аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова звеннявы
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
—
м. звеннявы́ н. — мн. звеннявыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
—
м. звеннявога н. — мн. звеннявых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
—
м. звеннявому н. — мн. звеннявым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
—
м. звеннявога н. — мн. звеннявых |
| Творны кім? чым? |
ж.
—
м. звеннявым н. — мн. звеннявымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
—
м. звеннявым н. — мн. звеннявых |
скарбніца
Бачыць карова, што на павеці салома.
пра нешта недасягальнае, чаго нельга атрымаць— Хоць бы раз паклікала мяне з сабой адпачыць.
— Я не адпачываю з жанатымі.
— Я ж твой муж.
— Ніякіх вы́няткаў!
zvienniavy — беларуская лацінка
Слова звеннявы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік звеннявы — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове звер + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› звенавы́ (7)
(7) сліня́вы ‹
› звенігаро́дскі (13)
(6) сіня́вы ‹
› звеннява́я (9)
(7) цямня́вы ‹
› зве́нькаць (9)
(7) чарня́вы ‹
› зве́нькнуць (10)
(7) чарня́вы ‹
› зве́р (4)
(7) зернявы́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.