STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова звонкасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зво́нкасць мн. зво́нкасці |
| Родны каго? чаго? |
зво́нкасці мн. зво́нкасцяў, зво́нкасцей |
| Давальны каму? чаму? |
зво́нкасці мн. зво́нкасцям |
| Вінавальны каго? што? |
зво́нкасць мн. зво́нкасці |
| Творны кім? чым? |
зво́нкасцю мн. зво́нкасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
зво́нкасці мн. зво́нкасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
А як можа Бог разгневацца, калі гнеў адзін са смяротных грахоў?
zvonkasć — беларуская лацінка
Слова звонкасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік звонкасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове звострыванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› звонкагало́сы (12)
(9) пля́мкасць ‹
› звонкарэ́хі (10)
(8) ця́мкасць ‹
› звонкастру́нны (13)
(10) няця́мкасць ‹
› зво́нкі (6)
(8) го́нкасць ‹
› зво́нку (6)
(8) то́нкасць ‹
› звоннаплы́ўны (12)
(9) п'я́нкасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
