аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова згодніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зго́дніца мн. зго́дніцы |
| Родны каго? чаго? |
зго́дніцы мн. зго́дніц |
| Давальны каму? чаму? |
зго́дніцы мн. зго́дніцам |
| Вінавальны каго? што? |
зго́дніцу мн. зго́дніц |
| Творны кім? чым? |
зго́дніцай, зго́дніцаю мн. зго́дніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
зго́дніцы мн. зго́дніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І пад белаю кашуляю бывае душа брудная.
— Дык а што мы вырашылі?
— З чым?
— З Новым годам.
— Дзякуй, цябе таксама.
zhodnica — беларуская лацінка
Слова згодніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік згодніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове згодніцтва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зго́днены (8)
(12) другаго́дніца ‹
› зго́днены (8)
(11) караго́дніца ‹
› зго́днік (7)
(12) першаго́дніца ‹
› зго́дніцкі (9)
(8) уго́дніца ‹
› зго́дніцтва (10)
(9) няго́дніца ‹
› зго́дны (6)
(7) до́дніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ой, ну што ты дакалупваешся, ШІ не дасканалы, малпа таксама не адразу чалавекам стала.