зграшэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова зграшэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зграшэ́нне мн. зграшэ́нні
Родны каго? чаго?	зграшэ́ння мн. зграшэ́нняў
Давальны каму? чаму?	зграшэ́нню мн. зграшэ́нням
Вінавальны каго? што?	зграшэ́нне мн. зграшэ́нні
Творны кім? чым?	зграшэ́ннем мн. зграшэ́ннямі
Месны у кім? у чым?	зграшэ́нні мн. зграшэ́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

zhrašennie — беларуская лацінка

Слова зграшэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: