STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова здоба
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
здо́ба мн. здо́бы |
| Родны каго? чаго? |
здо́бы мн. здо́б |
| Давальны каму? чаму? |
здо́бе мн. здо́бам |
| Вінавальны каго? што? |
здо́бу мн. здо́бы |
| Творны кім? чым? |
здо́бай, здо́баю мн. здо́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
здо́бе мн. здо́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
латру́га
1. гультай, лайдак, абібок, лодар; цяльпук
2. п'яніца, алкаголік, выпівака, жлукта, мачыляпа, (?) п'янчэла
Ідыёт — грамадзянін поліса, які не ўдзельнічае ў грамадскім жыцці і не цікавіцца палітыкай.
(з гісторыі Старажытнай Грэцыі)zdoba — беларуская лацінка
Слова здоба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік здоба — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове здобыч + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› здлу́баны (8)
(7) спадо́ба ‹
› здлу́баны (8)
(7) упадо́ба ‹
› здлу́баць (8)
(6) хадо́ба ‹
› здо́біць (7)
(6) аздо́ба ‹
› здо́бны (6)
(9) прыаздо́ба ‹
› здо́брывацца (11)
(7) калдо́ба ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
