STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова здраднік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
здра́днік мн. здра́днікі |
| Родны каго? чаго? |
здра́дніка мн. здра́днікаў |
| Давальны каму? чаму? |
здра́дніку мн. здра́днікам |
| Вінавальны каго? што? |
здра́дніка мн. здра́днікаў |
| Творны кім? чым? |
здра́днікам мн. здра́днікамі |
| Месны у кім? у чым? |
здра́дніку мн. здра́дніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Здраду прымаюць, а здрадніка вешаюць.
Гадзіна раз са скуры лезе, а здраднік кожны дзень.
— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.
zdradnik — беларуская лацінка
Слова здраднік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік здраднік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове здрадніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› здра́длівасць (12)
(8) пара́днік ‹
› здра́длівы (9)
(7) брадні́к ‹
› здра́дна (7)
(11) вінагра́днік ‹
› здра́дніца (9)
(15) сацыя́л-здра́днік ‹
› здра́дніцкі (10)
(7) зра́днік ‹
› здра́дніцтва (11)
(9) разра́днік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
