Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 зелень, -і, жаночы род
  1. зборны назоўнік Трава, лісце дрэў, кустоў; зялёная расліннасць, зеляніна. Вясенняя зелень. Пах зелені. Зелень садоў. ▪ Мноства зелені ў цэнтры горада — гэта магутная крыніца свежага паветра. ← Мікола Лобан. — Парэчча добра мне знаёма! А колькі зелені там летам! Як у вяночку, стаіць хата. ← Якуб Колас. Адзінокія бярозкі жаўцелі між зелені сосен, і былі яны самотныя, як сіроты. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  2. зборны назоўнік Некаторыя віды гародніны і траў, якія скарыстоўваюцца ў ежу. Прадавец зелені. Палажыць зелень у суп.
  3. Зялёны колер, зялёная афарбоўка чаго-н. Светафор бліснуў яркай зеленню.
  4. размоўнае слова Зялёны налёт. Медны дрот пакрыўся зеленню.
  5. Зялёная фарба.
  6. размоўнае слова Пра нясталых, маладасведчаных людзей. — Мала ты ведаеш, зелень ты, — па-бацькоўску прамовіў Гардвей. ← Іван Мележ.
  •••
  Брыльянтавая зелень — анілінавая фарба, якая скарыстоўваецца ў медыцыне як антысептычны сродак.
  Парыжская зелень — светла-зялёны нерастварымы ў вадзе парашок, які скарыстоўваецца для барацьбы з насякомымі — шкоднікамі сельскагаспадарчых раслін.