зеляненне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова зеляненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зеляне́нне мн. зеляне́нні
Родны каго? чаго?	зеляне́ння мн. зеляне́нняў
Давальны каму? чаму?	зеляне́нню мн. зеляне́нням
Вінавальны каго? што?	зеляне́нне мн. зеляне́нні
Творны кім? чым?	зеляне́ннем мн. зеляне́ннямі
Месны у кім? у чым?	зеляне́нні мн. зеляне́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пасаліўшы, есці можна — так сабе
не вельмі (што) — не зусім добры, так сабе
не надта (што) — не вельмі, так сабе

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

zielianiennie — беларуская лацінка

Слова зеляненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: